laatste dag Panama stad (en dus ook van de reis)

Op het moment dat ik dit schrijf, zit ik op het vliegveld te wachten bij de gate. Ik heb een half uurtje gratis wifi, dus ik kan niet te lang mijn zinnen overdenken 😉

Gisterochtend ben ik, zoals ik me had voorgenomen, naar het Metropolitan Natural Park gegaan met de taxi. Hoe bijzonder, een stukje wildernis midden in een grote, drukke stad als Panama City! Bij de ingang kwam ik een Nederlands stel tegen en zijn we gezellig samen naar de top van het park gelopen. Hier is het op één na hoogste punt van Panama stad te vinden.

Doordat je niet in een keurig aangelegd park loopt, maar in een stukje jungle, kwam ik ook verschillende dieren tegen zoals een paar luiaards en een soort wasbeer met een lange snuit en een lange staart, die zich in de bomen bevonden. Tussen de struiken stond ook een hertje rustig te grazen en trok zich nergens wat van aan!

In een beekje/ vijver zwommen heel veel schildpadden en lagen er ook enkele schildpadden in de zon zich te drogen of op te warmen. Het was echt heel leuk om hier rond te lopen!

Na één route hield het stel het voor gezien en heb ik nog een ander rondje gelopen die ook erg mooi was en zag ik nog een knaagdier in het struikgewas scharrelen.

Omdat ik vrij vroeg in de ochtend was vertrokken, had ik nog alle tijd om naar het Panama kanaal te gaan, wat op de route lag. Ik vond het toch gek om dit over te slaan als je in Panama stad bent! De taxi zette me er voor het bezoekerscentrum uit dus besloot ter plekke om daar maar heen te gaan! Dichterbij kon je niet komen en bij het bezoekerscentrum kreeg je een film te zien over de aanleg van het kanaal.

Het was best interessant en leuk om een enorm vrachtschip door de sluis te zien gaan, maar heel erg veel aan vond ik het niet, hoewel het natuurlijk heel knap en bijzonder is hoe ze dit 100 jaar geleden al hebben aangelegd!

In plaats van met de taxi, heb ik maar gewoon een bus terug genomen. Ik had bij aankomst in Panama stad al een soort ov-chipkaart gekocht en het ov kost daar echt bijna niks! De dag was al duur genoeg geweest.

Zoals ik me al had voorgenomen heb ik de Cinta Costera hardlopend afgelegd. Helaas heeft mijn sporthorloge het niet geregistreerd, dus de precieze afstand en tijd weet ik niet, maar het ging best lekker en ik vond het echt heel gaaf om te doen! Je loopt hem alleen, maar toch ook weer niet!

Mijn vliegtuig vertrekt in de vroege avond, dus heb ik vanmorgen nog even de tijd gehad om voor de laatste keer door Panama te struinen. Nu niet alleen in het ‘opgepoetste’ gedeelte waar ook het hostel staat, maar even verderop aan een drukke weg met aan weerszijden winkels, stalletjes en verkopers op een kleedje. Heel gezellig en ook een stuk goedkoper om bij een stalletje wat te eten en drinken te halen om deze op een bankje in een parkje te nuttigen!

Ik zag ook meerdere vrouwen in prachtige kleurrijke kleding; een soort van klederdracht. Ik heb het later opgezocht op Google en daar las ik dat dit Kuna indianen zijn, de oorspronkelijke inwoners van Panama die nu nog wonen op de San Blas eilanden, wat niet ver van Panama stad ligt. Ik was niet brutaal genoeg om te vragen of ik een foto mocht maken.

Het was een fantastische reis! Jammer dat het nu afgelopen is, maar tegelijkertijd ook weer fijn om naar huis te gaan waar mijn lief op me wacht! Ik heb hem toch enthousiast gekregen om volgend jaar met me mee te gaan naar Zuid Oost Azië. Welk land het precies gaat worden, gaan we nog uitzoeken, maar we hebben al wel wat ideeën!

Om af te sluiten met mijn vraag of je nog kan backpacken na je 50e zeg ik volmondig ‘ja’! Ook het slapen in dorms vond ik geen probleem. Het heeft denk ik meer te maken met je instelling dan met je leeftijd. Ik heb het gezellig gehad met mensen van allerlei leeftijden; de jongste was 18 en de oudste 65!

Ik heb me wél een paar aanpassingen voorgenomen voor de volgende keer; mijn grote rugzak gaat in de mottenballen en ik koop een koffer met wieltjes, naast de rugzak voor dagelijks gebruik. Ik vind het gewoon niet fijn (meer), zo’n zware last op je rug. Of dit echt met leeftijd te maken heeft, vraag ik me af. Ik sprak een meid van 28 die een paar maanden aan het backpacken was en haar rugzak ook heeft ingeruild voor een koffer op wieltjes omdat ze het gesjouw zat was. Daarnaast merkte ik deze reis dat het prettiger was om 3 of 4 nachten op één plek te verblijven dan 1 of 2 nachten. Dat laatste was toch wel erg vermoeiend!