Nationaal Park Coiba

Het Nationaal park Coiba is een van de grootste natuurparken van Panama en bestaat uit 38 onbewoonde eilandjes waarvan Isla Coiba de grootste is. De eilandjes zijn kleine paradijsjes, maar ik heb me het meest verwonderd over wat zich in het water bevindt!

Na ongeveer een uur en een kwartier kwamen we op Coiba aan. Niet door rustig te varen maar door met een noodgang over het water te scheren en op de golven te klappen! Ik was blij dat de houten bankjes waar we op zaten bekleed waren, anders had ik vast een beurse kont gehad! We waren nog maar net onderweg en we kwamen al een groep dolfijnen tegen! Supergaaf om ze te zien zwemmen!

het bootje Sandra Christina waarmee we gingen varen

We zijn op 3 verschillende plekken wezen snorkelen en alle drie even prachtig! Het water was super helder en naast de meest mooie en kleurrijke vissen, heb ik meerdere zeeschildpadden gezien, een kleine haai (de meesten zaten verstopt), zeesterren, anemonen, prachtig koraal…het leek wel of ik in een gigantisch zeeaquarium aan het zwemmen was! Het was jammer dat ik geen onderwatercamera had!

Op één van de eilandjes waren ook krokodillen, waarvan ik 1 grote dame heb gezien die daar een vaste plek heeft om haar eitjes te leggen. Ik heb heel kort ook een wat kleiner exemplaar gezien.

wat een indrukwekkend dier!

Tussen het snorkelen door hebben we een korte wandeling gemaakt op Isla Coiba waarbij de gids wat over de geschiedenis vertelde. In 1919 werd er op het eiland een strafkolonie gebouwd. De gevangen verbleven in kampen verspreid over het eiland en werkten op het land.

Tijdens de dictatuur werden daar politieke tegenstanders opgesloten, gemarteld en vermoord. Er verdwenen regelmatig mensen die waarschijnlijk zijn vermoord en aan de haaien gevoerd. Na de val van de dictatuur werd het weer gebruikt als gevangenis voor zware criminelen. Deze brachten hun tijd vooral door met het vermoorden van elkaar.

In 2004 zijn de gevangenissen gesloten.

weer terug in Santa Catalina

Het was een fantastische dag die ik heb afgesloten door in een leuk restaurantje op een mooie plek aan het strand lekker te eten. Je moest niet veel haast hebben; ik heb meer dan een uur op mijn eten moeten wachten, maar de gebakken vis, yuca (cassave) en salade was het wachten wel waard!

Op Reis met Drea

Is backpacken en overnachten in hostels voorbehouden aan jongeren, of kan dit ook nog als je 50 bent geweest? Ik denk het wel!
Hi, ik ben Drea en houd enorm van reizen. Backpacken is voor mij de ultieme manier om op avontuur te gaan. Hoewel ik al wat ouder was toen ik mijn eerste reis alleen maakte, ben ik benieuwd hoe het is nu ik 50 + ben. Ik wil graag mijn ervaringen met anderen delen, vandaar deze blog. Mijn reizen gaan door o.a. Zuid- en Midden Amerika en Zuid Oost Azië. In 4 weken tijd hoop ik mooie en bijzondere plekken te ontdekken. Veel leesplezier!

Aanbevolen artikelen

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *