Ik kon kiezen of ik vanmorgen de bus zou pakken van 6.30 uur of van 9.30 uur. Na een nacht met weinig slaap (eerst werd ik wakker van de stortregen die op het dak kletterde en om 3.00 uur hoorde ik een hoop geschreeuw buiten op de weg van mensen die waren wezen stappen, denk ik), besloot ik om maar rustig aan te doen en de bus van 9.30 uur te pakken. Ik heb het hier erg naar mijn zin gehad. De sfeer en de mensen in het hostel waren erg fijn en ik vond het bijna jammer om weer verder te gaan!

Ik had me ingesteld op een lange reis en gelukkig heb ik geen overstap gemist en liep alles (redelijk) voorspoedig, behalve dat de boottocht wat later werd en ik hierdoor tijdens de overstap in Puntarenas geen tijd had om ergens te lunchen, waar ik wel op gehoopt had. Ik had nog een paar chocolate chip cookies in mijn tas liggen waar ik het tot Quepos mee moest doen. In Quepos aangekomen ben ik eerst naar een restaurant gegaan om wat te eten; het was ondertussen 12 uur geleden dat ik mijn laatste maaltijd (ontbijt) had gehad! Een broodje hamburger heeft me nog nooit zo goed gesmaakt!
Daarna was het nog maar 10 minuutjes met de bus die vlak bij het hostel stopte.
Ik slaap hier maar één nachtje; na mijn bezoek morgen aan het nationaal park Manuel Antonio, reis ik weer verder. Dan hoef ik maar 2,5 uur met de bus als het goed is.

Zo leuk je te volgen.
🙂