Cuyabeno, avontuur in de Amazone

Om 23.00 uur werd ik opgehaald bij het hostel in Quito om met de nachtbus naar Cuyabeno te gaan. Na een lange, slapeloze nacht in de bus kwamen we om 11.00 uur in de ochtend aan bij de toegangspoort naar Cuyabeno. Nu moesten we nog 2 uur in een kano varen (wel met motor) voordat we aankwamen in de “Dolphinlodge” waar ik 3 nachten ging doorbrengen. Tijdens de stop voor het ontbijt had ik een Nederlandse jongen leren kennen met wie ik veel ben opgetrokken (we kregen vragen of we moeder en zoon waren) en een leuke meid uit Mexico met wie ik de kamer deelde.

We waren nog maar net onderweg met de kano of het begon wat te spatten. De stuurman/kapitein van de boot deed direct een groot zeil om de rugzakken heen en deelde vlug regencapes uit. Het leek me eerst wat overdreven, totdat het ineens keihard begon te stortregenen. Dit was geen kort buitje maar hij duurde de hele tocht lang totdat hij er ook ineens mee ophield.

Dankzij de regencape was ik nog redelijk droog gebleven. Het was wel gelijk duidelijk waar ik terecht was gekomen; in het tropische REGENwoud!

In de namiddag voeren we over de Cuyabenorivier naar het grote meer om te zwemmen en naar der zonsondergang over het water te kijken.

In de late avond gingen we in het donker varen op zoek naar o.a. kaaimannen. Deze heb ik wel gezien, maar het is me niet gelukt om ze op de foto te zetten.

We zijn twee keer in de avond, in het donker de jungle in geweest, waarvan de eerste keer wat verder weg.

Voor mij leek het wel een soort van ‘exposure therapie’ door de confrontatie met enorme spinnen aan te gaan. De Tarantula kon ik eigenlijk nog best wel mooi vinden, zolang hij maar wel op gepaste afstand bleef!

Deze slang is heel giftig en de gids kreeg ook bijna een hartverzakking toen iemand de slang niet goed zag en het van dichtbij wilde gaan bekijken!

De gewone lanspuntslang is een sterk giftige adder die veel voorkomt in tropische regenwouden in Zuid-Amerika, zoals dus in het Amazonegebied. Hij kan snel en onverwacht uithalen als hij zich bedreigd voelt.

Voor deze Anaconda hoefden we niet bang te zijn en het was ook maar een baby. De moeder heeft zich niet laten zien, maar die zal een heel stuk groter zijn!

Overal ga je met de kano naar toe, ook om de jungle in te gaan. Vanaf het water is ook veel te zien en afgezien van de flinke bui voor aankomst, hadden we overwegend mooi weer. Er waren, vooral bij de lodge, enorm veel vlinders; kleine onopvallende zoals hierboven, maar ook in knalkleuren en hele mooie enorme blauwe vlinders, die helaas te snel waren om zich op de foto te laten vastleggen.

In de bomen langs de rivier zag je allerlei dieren, waaronder verschillende soorten apen, luiaarden en prachtige vogels.

Hierboven zie je een rosse tijgerroerdomp, een soort reiger die voorkomt in Centraal- en Zuid

Het is niet gemakkelijk om de vogels op de foto te krijgen. Deze toekan kijkt zich wel te willen verstoppen voor de camera.

Er waren veel van deze vogeltjes (geelstuitkakique) te zien in Cuyabeno, maar vooral te horen! Het mannetje laat bijzondere en veel verschillende soorten gezang en geluiden horen, erg grappig!

De Hoatzin, ook wel ‘stinkeybird’ genoemd, was ook veel te zien. Hij leeft dan ook vooral langs de rivieren in de Amazone. De vogel ruikt vaak sterk omdat hij bladeren eet die in zijn maag fermenteren.

De Saki-apen hebben een zeer ruige, dikke donkere vacht en een opvallend lichtkleurige snuit. Ze levn voornamelijk hoog in het bladerdak van de Amazone. Het zijn schuwe dieren die zich vaardig verplaatsen door te springen van tak naar tak.

We hebben ook nog rode brulapen gezien en Kapucijnapen, maar die heb ik helaas niet vast kunnen leggen op foto(te snel of te ver weg).

Ik vond het erg gaaf om een paar uur door de jungle heen te lopen. Op sommig stukken was het amper begaanbaar, bleef je bijna vastzitten in de modder en moest je bukken, klimmen en klauteren om overhangende takken te ontwijken. Natuurlijk heb ik me opengehaald aan bladeren met een soort weerhaakjes, liepen mijn kaplaarzen vol met water en was ik moe, vies en bezweet door de warmte en de hoge vochtigheidsgraad; het maakte het alleen maar leuker en avontuurlijker!

zoekplaatje 😀

Op de laatste dag zijn we op bezoek geweest van een community dat in het amazone gebied leeft. Eerlijk gezegd viel me dat wel wat tegen. We hebben geleerd om een soort tortilla’s van cassave te maken, wat wel leuk was maar verder vond ik het erg toeristisch en deed het niet meer authentiek aan.

In de namiddag gingen we weer varen en zwemmen en s’avonds een stukje de jungle in achter de lodge.

Deze schorpioenspin is eigenlijk zowel geen schorpioen als een spin, maar een hooiwagen. Deze dieren hebben geen gifklieren of kaken en zijn volkomen onschadelijk voor mensen. Toch durfde ik hem zelf niet op mijn hand te laten lopen.

een nestje met piepkleine kolibries

Het waren een paar geweldige dagen in en om de lodge in Cuyabeno. De gids wist heel veel te vertellen over de flora en fauna van de Amazone en het verblijf in de lodge was ook erg fijn met heerlijk eten elke dag!